| |
| |
Η
ιστορία της Νταμούχαρης
|
|
|
Όπως
κάθε χωριό του Πηλίου έχει το επίνειο του (παραλία), έτσι και
η Νταμούχαρη ανήκει στο Μούρεσι που βρίσκεται πιο ψηλά πάνω
στο βουνό. Όντας το μόνο φυσικό λιμάνι στο ανατολικό Πήλιο είχε
πάντα ξεχωριστή σημασία για την περιοχή. |
|
|
Ίδρύθηκε από ενετούς ναυτικούς κατά την περίοδο της βενετσιάνικης
κυριαρχίας στη Μεσόγειο. Αυτοί χτίζοντας κάστρο για προστασία
από τους πειρατές τη χρησιμοποιούσαν ως σταθμό ανεφοδιασμού
και ξεκούρασης στα μακρινά τους ταξίδια. Λέγεται πως το όνομά
της προέρχεται από τους ναυτικούς αυτούς, που κηνυγημένοι
από τους πειρατες βιάζονταν να φθάσουν στο κάστρο και προσεύχονταν
στην Παναγιά να τους "δώσει χάρη" (dammi χάρη).
|
|
|
|
|
Στις
αρχές του εικοστού αιώνα ο Απόστολος Βαϊνόπουλος, πλοίαρχος
στο εμπορικό ναυτικό της Αγγλίας και αρκετά πλούσιος, επιστρέφει
στη γεννέτειρά του και αποφασίζει να ασχοληθεί με το εμπόριο
και τη διακίνηση αγαθών στο ανατολικό Πήλιο. Εκείνη την εποχή
δεν υπήρχε δρόμος που να συνδέει την Τσαγκαράδα και τα υπόλοιπα
χωριά με το Βόλο. Επομένως, η προμήθεια τροφίμων και φαρμάκων
γινόταν μέσω του λιμανιού της Νταμούχαρης,
|
|
|
 |
|
όπου
λειτουργούσαν τελωνείο (κάτω φωτο) και μεγάλη αποθήκη.
Στο μεταξύ
ο Απόστολος Βαϊνόπουλος παντρεύεται την ελληνορουμάνα αριστοκράτισσα,
Κλεοπάτρα Μιραμάρε, και τη μεταφέρει από το κοσμοπολίτικο
τότε Βουκουρέστι στην απομονωμένη Νταμούχαρη. Εκεί η Κλεοπάτρα
νιώθει αιχμάλωτη και πάσχει από κατάθλιψη. Τελικά πεθαίνει
στη γέννα του πρώτου της παιδιού. Στη συνέχεια ο παππούς Απόστολος
|
|
|
παντρεύεται για δεύτερη φορά την παραμάνα του παιδιού (το οποίο
πεθαίνει στα τρία του χρόνια), Βικτώρια, μια φτωχή κοπέλα από
το Μούρεσι. Με αυτήν αποκτά δύο παιδιά και αργότερα πεθαίνει
και αυτός σε μια πυρκαγιά του σπιτιού του. Η Βικτώρια, λοιπόν,
μένει μόνη με μια μεγάλη περιουσία, την οποία σπαταλά και πουλά
για να ζήσει. Αργότερα παντρεύεται έναν άντρα είκοσι χρόνια
νεότερο της, με τον οποίο αποκτά πολλά παιδιά.
Σήμερα
η Νταμούχαρη, που κατοικείται από τους απογόνους της οικογένειας,
αποτελεί γραφικό τουριστικό θέρετρο και σταθμό για ψαροκάικα.
Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες συναντά κανείς τρεις ψαροταβένες,
το "μπακάλικο της Βικτώριας", δύο cafe - bar και
φυσικά τον Ξενώνα "Βικτώρια" και το Παραδοσιακό
Κατάλυμα "το Γερμανικό".
|
| |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Home |
Πρόσβαση |
Το
Πήλιο |
Νταμούχαρη |
Ξενώνες |
Εκδρομές |
Έθιμα |
Πληροφορίες |
|
|
